(Image credit: Sony Interactive Entertainment Inc.)
PlayStation Home is vanaf 11 december beschikbaar via de PlayStation Network-kolom van de XMB. Wie een PS3, een PSN-account en breedbandinternet heeft, kan de dienst gratis downloaden. Daarna maak je een avatar, loop je rond in publieke ruimtes, praat je met andere spelers en bezoek je plekken die Sony en partners speciaal voor de dienst hebben gebouwd.
Dat klinkt misschien simpel, maar het idee voelt groot. Sony wil niet alleen een menu maken waar je games start. Het wil een soort digitale hal bouwen rond de console: een plek voor trailers, minigames, evenementen, clubs, aankleedbare avatars en persoonlijke ruimtes. Alsof de PS3 niet alleen onder de televisie staat, maar ergens achter het scherm een eigen wijk heeft.
Het eerste bezoek aan PlayStation Home zal voor veel mensen vooral nieuwsgierigheid zijn. Hoe ziet mijn avatar eruit? Wat gebeurt er als ik iemand aanspreek? Waarom sta ik met tientallen vreemden bij een virtuele bowlingbaan? En hoeveel mensen proberen binnen tien minuten precies dezelfde dansanimatie uit?
Dat laatste is misschien flauw, maar ook belangrijk. Een online dienst leeft niet alleen van functies. Hij leeft van onhandige momenten, vreemde gewoontes en mensen die kijken hoe ver het systeem buigt. PlayStation Home moet bewijzen dat het meer is dan een mooi aangekleed chatkanaal.
De basis is in ieder geval duidelijk. Gebruikers kunnen via tekst en voice chat communiceren, clubs vormen, een eigen ruimte aanpassen en rondlopen in themagebieden. In Japan noemt Sony bij de start onder meer content rond Namco Museum, SIREN en Everybody's Golf. Dat geeft meteen aan waar de dienst naartoe wil: niet los van games, maar eromheen.
In 2008 is online console-gaming nog volop aan het zoeken naar vormen. Xbox Live heeft een duidelijke voorsprong in structuur en gebruiksgemak. Nintendo doet met de Wii eigenzinnige dingen met avatars en kanalen. Sony probeert met PlayStation Home iets anders: niet alleen een vriendenlijst, maar een ruimte.
Dat past bij de PS3. De console voelt vanaf het begin een beetje alsof hij meer wil zijn dan een spelcomputer. Blu-ray-speler, media-apparaat, online platform, technische krachtpatser. PlayStation Home is daar bijna de meest zichtbare uitdrukking van: ambitieus, glanzend, soms wat onhandig, maar duidelijk bedoeld als iets dat groter is dan een simpele extra optie in het menu.
Kazuo Hirai noemt de dienst in Sony's aankondiging een veelbelovende netwerkcommunity voor het PlayStation-platform. Dat is nette bedrijfstaal, maar achter die woorden zit een interessante gok. Als spelers toch al online zijn, waarom zouden ze elkaar dan alleen in potjes of berichten zien? Waarom geen centrale plek waar merken, games en spelers door elkaar lopen?
Het is makkelijk om sceptisch te zijn. Een virtueel appartement klinkt snel als een gimmick. Kleding kopen voor een avatar zal niet iedereen trekken. En als het laden van ruimtes traag gaat, verdwijnt het gevoel van een bruisende wereld snel in een voortgangsbalk.
Toch is PlayStation Home precies het soort experiment dat later interessant wordt. Het zit ergens tussen chatroom, MMO-stad, reclameplein en console-dashboard. Het probeert sociale aanwezigheid te maken voordat bijna elk groot platform daar zijn eigen taal voor heeft gevonden. Je zou kunnen zeggen dat Sony vandaag een kleine toekomst opent die nog niet helemaal weet hoe hij moet lopen.
Dat maakt het voor gamegeschiedenis leuker dan een gewone service-update. Niet alles hoeft meteen perfect te zijn om belangrijk te worden. Soms is een vreemd idee juist waardevol omdat je eraan ziet waar een bedrijf dacht dat de wereld naartoe ging.
Er zit ook een preservation-kant aan. Een spel op disc kun je bewaren, al blijft dat soms ook werk. Een online wereld als PlayStation Home is kwetsbaarder. De waarde zit niet alleen in bestanden, maar in publieke ruimtes, tijdelijke evenementen, gebruikersgedrag, gekochte items, serverlogica en gedeelde herinneringen.
Vandaag voelt dat misschien nog niet dringend. De dienst is net open, de verf is nog nat, en de meeste spelers zullen vooral willen rondkijken. Maar juist dit soort projecten verdwijnt later makkelijk tussen de kieren van de gamegeschiedenis. Iedereen weet nog dat het bestond, maar bijna niemand kan het nog echt ervaren zoals het was.
Voor nu is PlayStation Home vooral een nieuwsgierige stap van Sony. Misschien wordt het een druk sociaal middelpunt. Misschien blijft het een mooie lobby waar spelers af en toe doorheen lopen voordat ze toch gewoon een game starten.
Hoe dan ook: de PS3 heeft er vandaag een voordeur bij gekregen. En achter die deur staat een vreemd, ambitieus stukje 2008 te wachten.
